| A A A
polski
Akademia Humanistyczna
Kolekcja Niemieckiej Poezji Klasycznej

Biblioteka Główna im. Andrzeja Bartnickiego

Wydawnictwo Typografia Pułtusk

Bibliotheca Augustana
 
BOSKOŚĆ

Johann Wolfgang Goethe


Szlachetny niech będzie człowiek,
Uczynny i dobry!
Bo tylko to
Odróżnić go może
Od innych bytów,
Które znamy.

Chwała nieznanym
Wyższym bytom,
Które przeczuwamy!
Niech im się równa człowiek;
Niech swym przykładem
Wierzyć w nie każe.

Bo wszak nieczuła
Jest natura:
Jednako lśni słońce
Nad złem i dobrem,
I zbrodniarzowi
Jak cnotliwemu świecą
Księżyc i gwiazdy.

Wichry, ulewy,
Gromy i grady
Huczą po drodze
I dopadają
W pospiesznym biegu
Jednych i drugich.

Tak samo szczęście
Błądzi wśród tłumu,
To muska chłopca
Loki niewinne,
To łyse ciemię
Z piętnem przewiny.

Wiecznym, spiżowym
I wielkim prawom
Musimy wszyscy
Żywot swój pędząc
Poddać się wiernie.

Lecz tylko człowiek
Sięga po niemożliwe:
Umie rozróżniać,
Wybierać, sądzić;
I chwili może
Zapewnić trwanie.

On tylko zdolny
Dobrego wynieść,
Złego ukarać,
Zbawiać, ratować,
A to co błędne
Wiązać z pożytkiem.

I przeto czcimy
Nieśmiertelnych,
Jakby byli ludźmi,
W wielkiej czyniącymi skali,
Co w małej najlepsi
Czynią lub pragną.

Człowiek szlachetny
Niech będzie uczynny i dobry!
Niech stwarza zawsze
Pożytek, prawość,
Niech będzie wzorem
Tych bytów przeczuwanych!

 

 

Das Göttliche – „Tiefurter Journal” 1783, opubl. też przez Jacobiego w jego listach Über die Lehre des Spinosa 1785. Muzyka Beethovena.